Itos Lorenzo

DÍA EUROPEO DA PSICOMOTRICIDADE

Hoxe non queremos pasar sen lembrar que é o día europeo da Psicomotricidade

A psicomotricidade é este termo – disciplina – materia…, que pode ter connotacións tan variadas, incluso entre as profesións e os profesionais que a empregamos no día a día. Isto pode deberse á falta de formación nas diferentes carreiras sobre os aportes, informacións e recursos que podemos obter coa psicomotricidade. Tam´en incide o feito de non habler uns plans de formación reglados no estado español, polo que ser psicomotricista é pouco frecuente.

A visión que nos ofrece a psicomotricidade supón un gran aporte para comprender á persoa coa que traballamos, e para situarnos como profesionais de xeito correcto nesa relación terapéutica que temos que establecer. Este é un punto de partida privilexiado para poder avanzar e obter logros por ambas partes, tanto do que precisa a axuda como do que a dá.

Hoxe é o seu día, e desexamos que a visibilidade e protagonismo que ten que ter A PSICOMOTRICIDADE no traballo coas persoas, ó longo do ciclo da súa vida, e coa infancia en especial, vaia gañando terreo, avanzando no RECOÑECEMENTO que lle pertence.

Seguir lendo
REVISTA IBEROAMERICANA DE PSICOMOTRICIDADE E TÉCNICAS CORPORAIS

Compartimos o enlace co número 45 da Revista de psicomotricidade publicada en Arxentina.

Picar: https://1drv.ms/b/s!AoBvCpOClQd1qEmsSYXmtFGmo1c9?e=0SizyF

Seguir lendo
XV XORNADAS DE PRÁCTICA PSICOMOTRIZ

CORPO DE REALIDADE

Este è o tema a través do que nos convocan ás XV Xornadas de Práctica Psicomotriz.

Compatimos o programa, apetecible e interesante, no que estarán ponentes, que para aqueles que traballamos dende a Psicomotrricidade Vivencia Relacional, son figuras significativas.

Seguir lendo
PROPOSTA DE FORMACIÓN NO CEFFOP

Dende o CEFOPP envíanos esta convocatoria: ” Os enviamos nuestra última propuesta formativa para este curso: un reencuentro con la Formación Personal, ese espacio privilegiado para conectar con lo más auténtico de nosotros mismos y de los otros”.

A formación persoal, ese coñecemento e saber que se incorpora cando tomamos conciencia das nosas fortalezas e debilidades. Esa capacidade que se vai adiestrando para poder ver e sentir o outro sen interferencias da nosa propia historia. Esa seguridade que nos invade cando podemos saborear a emoción que esperta a interacción e contacto cos demais. Esa calma que se incorpora cando contemplamos o movemento e axitación durante o xogo….

Son innumerables os aportes da formación persoal, tantos, que traspasan o límite do ámbito laboral para convertirse en ferramentas que formarán parte da nosa estrutura persoal.

Para ter toda a información da convoctoria picar : https://cefopp.com/curso/?id=12

Seguir lendo
MÁSTER DE PSICOMOTRICIDADE EDUCATIVA PREVENTIVA SEMIPRESENCIAL

EADE, centro privado de Andalucía, oferta un master de formación en Psicomotricidade Educativa Preventiva. O prazo de matriculación está aberto.

Para a posta en marcha deste master o centro de formación asinou un convenio de colaboración coa “Asociación Europea de Escuelas para a Formación de Práctica Psicomotriz de Bruselas” ( Asociación na que están agrupadas as escolas que realizan formación en Práctica Psicomotriz Aucouturier), garantía de rigor e profesionalidade do persoal que acada a capacitación para realizar dita formación.

Para máis información picar no enlace da convocatoria: https://www.eade.es/titulos-propios/master-en-psicomotricidad-educativa-y-preventiva

Seguir lendo
PROPOSTA DE FORMACIÓN DENDE O CEFFOP

Convocatoria de formación permanente online que realizará o profesorado do centro de Estudios e Formación en Práctica Psicomotriz “Bernard Aucouturier”.

Afondando na Práctica Psicomotriz Educativa e aportacións na aprendizaxe dos nenos/as.

Enlace: https://cefopp.com/curso/?id=11

Seguir lendo
CONVOCATORIA DA AGAT PARA UN CURSO DE FORMACIÓN EN GRUPOS TERAPÉUTICOS

Facilitamos o enlace a esta interesante formación da AGAT (Asociación Galega de Atención Temperá) que será impartida por Rafael Villanueva Ferrer próximamente en Santiago de Compostela (11 e 12 de Xuño): http://atenciontemprana.com/agat-convoca-curso-de-formacion-en-grupos-terapeuticos/

Cando vivimos a experiencia tanto como adultos ou nenos, como asistentes (integrantes) ou responsables (terapeutas) nun Grupo de Axuda (Grupo Terapéutico), percibimos o gran valor e potencial que ten.

No centro Medrando Xuntos é unha intervención que ofertamos: “Grupos de Psicomotricidade educativa preventiva” e “Grupos de Axuda Psicomotriz”. Somos moi conscentes das posibilidades que o traballo grupal nos brinda. Integrarse nun grupo e chegar a sentirse parte do mesmo, facilita a incorporación dun sinfín da habilidades: relacionais, comunicativas, emocionais, motoras, de simbolización…, permitindo á vez que cada membro do mesmo poda avanzar e afianzar na súa construcción como ser individual: identidade, autoestima, …

Seguir lendo
PRÁCTICA PSICOMOTRIZ EN NEONATOLOXÍA

Interesante libro: “PRÁCTICA PSICOMOTRIZ EN NEONATOLOGÍA. Una propuesta sobre la experiencia hospitalariade Montserrat Rizo Marcos.

Neste libro a teoría e práctica van da man, avanzando na comprensión dos comezos da vida humana: embrionaria, fetal e logo o bebé prematuro. Cando un parto se produce antes de tempo son moitos os aspectos que é preciso considerar no coidado e atencións tanto do bebé como dos pais e entorno próximo (especialmente da mamá).

Montserrat Rizo, enfermeira e psicomotricista, introdúcenos neste tema apoiándose na súa ampla formación e experiencia (formou parte do proceso de transformación da Unidade de Neonatoloxía do Hospital de San Joan de Dios – Barcelona).

Aborda as necesidades físicas (coidados para a maduración dos órganos en formación do bebé prematuro) e necesidades emocionais que á vez son inseparables entre sí (algo que todo psicomotricista sabemos: a condición da globalidade no desenrolo previo ós 6/7 anos). Temas como a dor do bebé, os materiais que entran en xogo no seu coidade e adaptacións a ter en conta para minimizar danos, os ritmos de vixilia/descanso, as percepcións sensoriais, a pel (órgano esencial que marca o límite corporal), a mirada, a escoita, o consolo, o vínculo, a parcipación da familia durante o tempo de ingreso do bebé recén nado….son abordados, incidindo en aspectos significativos deste delicado momento vital (tanto para familia como para o bebé), buscando a minimización das posibles secuelas a curto e medio prazo que tan estudiadas están con este nenos.

Según palabras de Monserrat Rizo: “… nacer antes de tiempo es un proceso traumático para el recién nacido. Las huellas de esta experiencia permanecen incrustadas en la piel de este cuerpo, pues se encuentra finalizando su proceso de maduración y crecimiento en condiciones heterogéneas a las que tendría que estar.”

Si alguén se anima a mercar o libro facilitamos un enlace a través do que se pode aceder a él así como a outros de “ediciones corpora”. Esta editorial é arxentina e ata fai pouco era moi complicado conseguir os libros que edita. Na actualidade un compañeiro Psicomotricista: Aritz Larreta facilítanos esta tarefa, sen lugar a dúbidas é unha gran noticia para moitos profesionais. Gracias Aritz!!! – Eskerrik asko!!! Facilitamos o enlace: https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSfZTCpwbXFjpf_6NdvuJ8tUZlhPfMQgw7dLwT1yuxoSMxpggw/viewform

Seguir lendo
OFERTA DE CURSOS DE FORMACIÓN

A Escola de formación de Luzaro (Bergara) lanza novas convocatorias para cursos de sensibilización para formación de psicomotricistas.

É unha xornada de fin de semana na que os asistentes teñen a oportunidade de vivir unha pequena aproximación ó que é a formación dos psicomotricistas, un pequeno empuxón que ás veces precisamos para adrentarnos nesta “aventura”.

Na etapa formativa profundizase na comprensión do proceso madurativo dos nenos/as, á par que se traballa a propia historia persoal e relacional. Esa comprensión interna/externa é fundamental para ofertar un apoio axustado na intervención. O xogo, a relación, a interacción, a escoita ó que nos pasa e o que vemos e sentimos, a acción, o corpo e a súa expresividade, a comunicación, o grupo, a sala e o material,….estes e moitos máis serán temas a indagar.

Seguir lendo
ESTUDIO SOBRE OS APORTES DA PSICOMOTRICIDADE NUN GRUPO DE NENOS DUN CENTRO DE ACOLLIDA

No último número da revista (especializada en psicomotricidade) “Entrelíneas” – nº46 Decembro do 2020   publícase un artigo titulado : “Psicomotricidad en un Centro de Acogida” que se comentará brevemente. Nel recóllense datos dunha investigación realizada nun Centro de Acollida con nenos/a (4 casos: 3 nenos e 1 nena durante o tempo que estiveron en dita institución) de 4 a 6 anos.  Valóranse os beneficios que aporta a Psicomotricidade no seu desenrolo relacional, emocional e cognitivo (a través dunha guía de observación que permitiu extraer información detallada dos tres ámbitos).

É evidente que tódolos nenos/as que ingresan nun centro de acollida nunha idade tan temperá portan unha historia (física e emocional) na que hai feridas que curar, provocadas polo desenrolo nun entorno non favorable. A figura dunha persona de referencia dispoñible e sensible ás reaccións/expresións do neno/a, é un factor esencial para o seu sano desenrolo. Cando esto non é viable, o neno/a vive moitas situacións de malestar sen recibir unha compensación por parte do adulto de referencia, provocando elevadas angustias que se van a reflexar na conducta posterior: o que Aucouturier chama “angustias arcaicas”. Conductas como agresividade, elevada inseguridade e  necesidade de control, reaccións desaxustadas ante o afecto, necesidade permanente de recoñecemento, angustia de separación, impulsividade, dificultades na expresión oral… poden estár na base dun acompañamento desaxustado na primeira infancia.

A través da psicomotricidade, ofertarase ós nenos/as a oportunidade de poñer en xogo  todo o conflicto vivido para reelaboralo, buscando así outras vías de pracer na súa expresión motriz, na relación coas personas e consigo mesmo, así como no contorno.

Nas conclusións vese con claridade o benficioso que resulta a “Práctica Psicomotriz” no traballo cos nenos/as, axudándolles a superar dificultades nos ámbitos relacionais, emocionais e cognitivos. Entre os aportes identificados no estudio están:

NO ÁMBITO RELACIONAL:

  • Mellorar as relacións cos iguais e adultos.
  • Compartir os espazos de xogos, o nivel de participación e iniciativa.
  • Mellorar a confianza no adulto de referencia, xerando vínculos que lle permitan solicitar axuda e deixarse conter emocionalmente.
  • Sentir recoñecemento e valoración.
  • Aumentar a autonomía.

NO DESENROLO EMOCIONAL:

  • Mellorar a expresión e xestión das emocións.
  • Construir un “yo corporal” unificado e diferenciado.
  • Xerar, buscar e esconderse en refuxios que conteñan e ofrezan límites corporais.
  • Mellorar a tolerancia á frustración.
  • Reducir a angustia.
  • Xogar a súa historia para podela elaborar.

NO DESENROLO COGNITIVO:

  • Mellorar a capacidade atencional, escoita e concetración.
  • Mellorar a linguaxe e a comunicación oral.

A investigación demostrou que a psicomotricidade serviu de axuda a estos nenos/as que estaban en risco social, e tamén foi un aporte valioso para as educadoras/educadores que os acompañaban, aportando información para a comprensión do mundo interno dos nenos/as ( a través das posibilidades de expresión do xogo libre dentro da sala).

Esta investigación tamén nos conecta cos aportes desta disciplina (Psicomotricidade Vivenciada Relacional) noutras situacións de patoloxías, enfermidades, hospitalizacións…, nos que moitos dos aspectos enunciados anteriormente vense alterados, así como o gran papel que xoga como acompañamento e apoio da infancia en xeral.

Seguir lendo